Demir silikon parçacığı %45 demir silikonlu

Ferrosilikon'un çelik yapımında deoksidasyondaki temel rolü, bileşen silikon elementinin oksijen atomlarına olan artan afinitesinde yatmaktadır. Bu süreç basit bir katkı maddesi olmayıp dikkatle planlanmış bir metalurjik reaksiyondur. Erimiş çelik bir dönüştürücüde veya elektrikli fırında son noktasına ulaştığında, içerideki aşırı çözünmüş oksijen çeliğin performansı için ölümcül bir tehdit oluşturur ve gözeneklilik, kalıntılar ve ayrışma gibi kusurların ana suçlusudur. Bu noktada silikon demir eklendiğinde iç silikon (Si) çözünmüş oksijenle [O] hemen şiddetli reaksiyona girerek katı silikon dioksit (SiO₂) üretir. Erime noktasının erimiş çeliğin sıcaklığından yüksek olması nedeniyle bu ürün ince parçacıklar halinde bulunur.

Daha karmaşık bir şekilde, bu yeni oluşan SiO₂ parçacıkları son nokta değildir. Karmaşık erimiş çelik ortamında, düşük ötektik erime noktalı kompozit silikatlar (MnO · SiO ₂ gibi) oluşturmak için diğer deoksidanların oksitleri (ferromanganez tarafından üretilen MnO gibi) ile birleşeceklerdir. Bu kompozit ürün mükemmel polimerizasyon kabiliyetine ve kaldırma kuvveti dinamiklerine sahiptir, bu da onun daha büyük kümeler halinde hızlı bir şekilde toplanmasına ve yoğunluk farklılıkları nedeniyle etkili bir şekilde cüruf fazlarına ayrılmasına ve böylece onu erimiş çelik sisteminden tamamen çıkarmasına olanak tanır.

Bu sadece erimiş çeliği saflaştırmakla kalmaz, aynı zamanda artık silikon elementi de yararlı bir alaşım bileşeni olarak hizmet ederek çeliğin mukavemetini artırır. Bu nedenle, ferrosilikon deoksidasyonunun dozajı, modern çelik üretiminde kimyasal denge ve proses kontrolünün nihai arayışını yansıtacak şekilde çelik kalitesine, son noktadaki oksijen içeriğine ve hedef silikon içeriğine göre doğru bir şekilde hesaplanmalıdır.